دختر گیسوکمند رمزآلود…
سیاه چشم سپیدروی غمین…
رسیدی و با کمند شفق گیسوانت، رج به رج روی اندوه هامان رو پوشاندی به راه سخاوت….
بل برای شبانگاهی از یاد بریم این “من” های “بی من” را!
خجسته باد حضور سپیدت…

نازی تارقلی‌زاده