باز اسفندی دیگر از راه رسید با حال و هوای مخصوص خودش.
اضطرابهای خوشایند رفتنی سبز، به سرآمدنی شیرین، لبخندی سپید….
اسفند با چشمان زیبایش فقط می نگرد، لبخند می‌زند و گاه از شوری، شعفی یا که گلخندی، مشعوف؛ می بارد، میرقصد و یا سپید می‌پوشد.
این خاصیت اسفند است: بیقرار، منقلب، عاشق و به غایت آرام.
اسفند زیبا! خوش می‌روی با سبزه های عیدت، با ماهی‌های گلی رقصان‌ات، با عطر شکوفه‌های رنگین در راهت، با دلگرمی‌های ملتهب نشسته بر شکن شکن موهای انبوه پریشانت، با بوی عیدی‌هایی که شاید سالهاست در لابلای برگهای روزگارمان فقط ورق می‌خورد و حسرتی شاد بر قلب و چشم و لبهامان بجای می‌گذارد….
خوش آمدی اسفند جان، خوش آمدی! رسیدن‌ات بر ما فرخنده!
نازی تارقلی زاده